Een stukje geschiedenis van de Dewlap Toulouse ganzen.

De Dewlap Toulouse gans behoort momenteel tot de zware gedomesticeerde ganzenrassen. De Toulouse gans stamt van origine uit de regio Haute Garonne in Frankrijk. Er zijn zelfs al gegevens over dit ganzenras bekend vanaf 1400. Dit ganzenras dankt zijn naam aan de hoofdstad van deze regio: de historische stad Toulouse.

Voorheen werd de utility Toulouse voornamelijk gebruikt voor de productie van de ganzenlever. Ze werden ook wel Mediterrane of Pyreneese gans genoemd in die tijd en was een nutsdier. Ook het vlees, de slagpennen en het dons werden gebruikt vroeger. Deze Franse gans lijkt in niets meer op de huidige Dewlap Toulouse als enkel de kleur van het verenpak.

Rond 1850 zijn de eerste Toulouse ganzen door de graaf van Derby naar Engeland geïmporteerd. Deze graaf was de voorzitter van de Zoological Society of London en heeft de Dewlap Toulouse gecreëerd. Door jaren te selecteren op hoogte, gewicht, diepte, uiterlijk en vorm van het hoofd kreeg de Toulouse gans zijn huidige uiterlijk en de steeds zwaardere keel en buikwammen.

Vanzelfsprekend heeft men toentertijd deze ganzen ook erg goed gevoed om ze op deze manier ook zwaarder te krijgen. Algemeen bekend is namelijk dat je elk gedomesticeerd ganzenras een keelwam kan laten ontwikkelen door ze ‘te veel’ te voeden. Tussen 1850 en 1900 kwam er vanuit Amerika en Duitsland ook interesse voor dit zware ganzenras en werden nadien dieren geëxporteerd naar deze beide landen. Jaren later werden er weer Dewlap Toulouse ganzen vanuit Amerika en Duitsland naar Engeland geïmporteerd.

Ook in Nederland en Belgie zijn al jaren raszuiver Dewlap Toulouse ganzen te vinden al is het erg moeilijk om deze fokkers te vinden. Vooral Nederland en Belgie hebben een paar zeer goede Toulouse fokkers. Vanuit Engeland en Duitsland komen ook vaak verzoeken voor hulp aan de Nederlandse en Belgische fokkers voor nieuwe bloedlijnen. Een klein select groepje heeft namelijk contacten in geheel Europa.

Toch blijft er helaas tot op heden een verschil tussen de Engelse/Amerikaanse types en de Duitse types van de Dewlap Toulouse bestaan. Ook in Nederland is dit het geval en het lijkt erop dat het een kwestie van smaak van de fokker(s) is. Al jaren proberen bepaalde Belgische en Nederlandse fokkers eenheid te krijgen in de verschillende rasstandaarden. Het lijkt erop dat Duitsland hier nu gehoor aan wil gaan geven al heeft men nog jaren voor de boeg voordat men op 1 lijn zal staan.